Kinderpornografie wordt gemaakt door kindermisbruikers.  Kinderporno is elke afbeelding van een kind dat betrokken is bij echte dan wel gesimuleerde seksuele activiteiten of het afbeelden van geslachtsdelen van een kind voor hoofdzakelijk seksuele doeleinden. Het is beter om in plaats van pornografische afbeeldingen te spreken over afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen.

UW BROWSER HEEFT GEEN JUISTE FLASH ONDERSTEUNING
Deze website gebruikt Flash animaties, klik op deze tekst om de gratis Adobe Flash player te downloaden.

Bij afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen, worden kinderen op verschillende manieren uitgebuit. De kinderen kunnen fysiek worden gedwongen om de afbeeldingen te maken. Dit impliceert direct seksueel misbruik en uitbuiting. De afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen worden veelvuldig gekopieerd en kunnen nog jaren in omloop blijven. Het slachtoffer kan daardoor jarenlang nadat de afbeelding is gemaakt, onderworpen worden aan vernedering of chantage. De persoon die beelden van kindermisbruik bekijkt - seksuele voldoening heeft van het kijken naar seksuele uitbuiting van kinderen - is ook een misbruiker, ongeacht of diegene zelf afbeeldingen van kindermisbruik maakt of op zoek is naar seks met kinderen.

Bekijk hier een filmpje over kinderporno.

De komst en ontwikkeling van internettechnologie en -diensten, zoals mobiele telefonie, chat en webcam, biedt verkeerde mensen nieuwe manieren om kinderen te benaderen. Kinderen overal ter wereld worden steeds meer blootgesteld aan ernstig geweld via het internet en andere communicatietechnologieën. Chatrooms worden steeds vaker gebruikt om contact met kinderen te leggen. Vaak wordt de kinderen wijs gemaakt dat ze chatten met een kind van dezelfde leeftijd om op die manier een ontmoeting tot stand te brengen of wordt het kind gevraagd seksuele handelingen voor de webcam te verrichten.

De afgelopen jaren is al een aantal initiatieven uitgevoerd om kinderporno te bestrijden. Maar van een samenhangende, uniforme en effectieve aanpak is nog geen sprake. Uit de Korpsmonitor Kinderporno 2010 blijkt dat de werkvoorraad zich op een onacceptabel hoog niveau bevindt, dat 20 van de 25 politiekorpsen onvoldoende scoren en dat de gewenste focusverlegging van downloaders naar plegers, producenten en verspreiders van kinderporno en naar het achterhalen van slachtoffers onvoldoende van de grond komt. Vanaf 2012 moet een landelijke eenheid die zorgt voor aansturing en toewijzing van politiecapaciteit aan tien regionale eenheden hier verandering in brengen. Zo blijkt uit het Programma Verbeteren Aanpak Kinderporno. Bij de aanpak kinderporno komt de impact en het effect op de slachtoffers van seksueel misbruik centraal te staan. Lees hier meer.

Geen organisatie kan kinderporno alleen bestrijden. Hiervoor is samenwerking nodig. Internet service providers (ISP´s) spelen hierbij een belangrijke rol aangezien zij de internetverbinding faciliteren waarmee kinderporno gemakkelijk verspreid en gedownload kan worden. Banken en creditcardmaatschappijen spelen ook vaak een rol in het betalingsverkeer met betrekking tot kinderpornografie. Zij kunnen informatie geven over hun klanten en inzicht in het betalingsverkeer. Kinderpornografie is een grensoverschrijdend probleem. Ook internationale samenwerking is daarom van groot belang bij de bestrijding van kinderporno. Instellingen als Interpol, Europol en Eurojust spelen hierbij een belangrijke rol.

Het Meldpunt Kinderporno op Internet ontvangt meldingen van mensen die kinderporno op het internet aantreffen. Zij geven meldingen waarbij inderdaad sprake is van kinderporno door aan de politie. ECPAT en het Meldpunt zijn samen actief in de lobby voor een effectievere aanpak van kinderporno en een betere samenwerking op zowel nationaal als internationaal niveau.

In oktober 2011 heeft de Nationaal Rapporteur Mensenhandel voor het eerst gerapporteerd over de aanpak van kinderporno. Vanaf 2011 zal de Nationaal Rapporteur ieder jaar rapporteren hierover. Klik hier voor de eerste rapportage. Klik hier voor de factsheet naar aanleiding van de eerste rapportage.